• 58 340 61 00
  • 668 450 749
  • Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Mali pacjenci Domowego Hospicjum dla Dzieci

Agnieszka 16 lat – Dziewczynka urodziła się z wieloma wadami wrodzonymi. Nie chodzi, nie mówi, siedzi sama, świetnie porozumiewa się za pomocą dźwięków, mimiki twarzy, także za pomocą gestów. Karmiona przez peg-a (wyłoniony przez powłoki skórne dren do podawania posiłków) oraz poprzez pompę żywieniową. Intensywna rehabilitacja powoduje widoczne polepszenie stanu fizycznego dziewczynki. Agusia radzi sobie sama z komputerem, mimo problemów z chwytaniem tylko jedną ręką i to z wysiłkiem. Bardzo lubi zabawy edukacyjne i kolorowe katalogi. Jak lew walczy o swoje, wie, że z siebie też musi dać jak najwięcej np. przy codziennych ćwiczeniach rehabilitacyjnych.

Alicja 7 lat – dziewczynka urodzona z niedotlenienia okołoporodowego. Alicja widzi i słyszy. Z powodu wiotkości całego ciała jest dzieckiem leżącym, karmionym do peg-a, bez odruchu połykania. Ma bardzo dobry kontakt wzrokowy z otoczeniem, reaguje na bliskich i znajome osoby. Bardzo lubi przebywać w towarzystwie swojego braciszka, dziewczynka ma cudowny uśmiech.

Amelka 9 lat – dziewczynka mająca zespół Downa, kilka lat temu uległa także wypadkowi, podczas którego omal nie utonęła. Ma założoną rurkę tracheotomijną, okresowo, głównie w nocy jest tlenozależna. Często występują u niej napady epileptyczne o zmiennym obrazie. Karmiona jest przez peg-a. Posiłki przygotowuje jej mama. Wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych, ponieważ ma arytmię, tzn. jej puls jest raz zbyt niski a drugim razem zbyt wysoki. Napięcie mięśni jest również zmienne, jednak głównie jest wiotka. Jednym z niepokojących objawów są wysokie gorączki bez cech infekcji. Kontakt z otoczeniem Amelka ma słaby, ale poznaje bliskie osoby, wodzi wzrokiem i odwraca głowę za głosem. Amelka lubi oglądać bajki, wąchać owoce, oglądać różnego rodzaju barwy np. kolorowe światełka. Porozumiewa się poprzez kontakt wzrokowy.

Antonina 5 lat – dziewczynka urodziła się z silną zamartwicą okołoporodową. Jej stan neurologiczny jest bardzo trudny, rehabilitacja służy głównie utrzymywaniu jej w jak najlepszej kondycji aby zapobiegać przykurczom, fizycznym deformacjom i przynosić ulgę zmniejszając wzmożone napięcie mięśniowe. Żywiona jest przez PEG-a i oddycha przez rurkę tracheostomijną, nie przełyka i musi być wielokrotnie odsysana przy pomocy ssaka. Stan Antosi jest skomplikowany i jej kontakt ze światem nie jest oczywisty ale wiemy, że odbiera bodźce, patrzy, daje dowody współpracy zarówno na terapii jak i w domu z rodziną.

Bartuś 4 lata – jest wcześniakiem urodzonym z ciężką dysplazją oskrzelowo-płucną, oddycha przy pomocy rurki tracheotomijnej, jest tlenozależny. Ma niewielki niedowład lewostronny spowodowany złamaniem w okresie niemowlęcym. Z powodu krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego rozwój chłopca jest opóźniony, jednak dzięki intensywnej rehabilitacji stan dziecka poprawia się.

Dawid 9 lat – Choruje na rdzeniowy postępujący zanik mięśni. Jest chłopcem inteligentnym, bystrym, dowcipnym i bardzo błyskotliwym. Swoją osobowością sprawia, że po prostu chcesz z nim być. Kocha wszystkie zwierzęta, zaopiekuje się każdym i na pewno pozna całą jego historię.

Dawid 13 lat - chłopiec przebywa pod opieką Hospicjum Domowego. Cierpi na dystrofię mięśniową. Karmiony jest przez PEG bezpośrednio do żołądka. Ma bardzo dużą skoliozę. Nie siedzi sam, nie mówi, ale rozumie wiele i można z nim nawiązać kontakt pozawerbalny. Pięknie się uśmiecha i uwielbia długie kąpiele. Dawid ma trzy młodsze siostry, które uwielbiają się z nim bawić i mu śpiewać. Rodzina chłopca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Tata nie ma stałej pracy, a mama opiekuje się dziećmi i domem.

Denis 9 lat – Chłopczyk z guzem mózgu, po zabiegu operacyjnym całkowitej resekcji guza, po chemioterapii, radioterapii, chemioterapii podtrzymującej, obecnie  w okresie remisji choroby. Często miewa infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenia jamy ustnej. Wymaga szczególnej opieki ze strony najbliższych. Chłopczyk miewa napady epileptyczne raczej o małym nasileniu, jest pod stałą opieką neurologa, logopedy oraz lekarzy onkologów z Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Wymaga intensywnej rehabilitacji. Jest pogodnym chłopcem, nawiązuje kontakt z opiekunami.  Ma lewostronny niedowład, ale dzięki rehabilitacji jest względnie sprawny ruchowo, przekłada się na boki, samodzielnie zmienia pozycję. Nie siada samodzielnie, jest stopniowo pionizowany. Denis ma bardzo wrażliwą skórę i wymaga dobrych kosmetyków do jej pielęgnacji.

Dominik 18 lat – chłopczyk urodzony z wieloma ciężkimi wadami wrodzonymi, wychowywany przez babcię i całkowicie zależny od jej pomocy. Obecnie największym zmartwieniem są nawracające infekcje górnych dróg oddechowych i problemy z trawieniem Dominika. Chłopiec nie chodzi, nie siedzi, ma bardzo duże skrzywienie kręgosłupa. Posiłki w postaci zmiksowanej przyjmuje doustnie oraz do peg-a. Dziecko bez kontaktu słownego z zachowanym kontaktem wzrokowym. Chłopiec wspaniale się uśmiecha. Radość sprawiają chłopcu zabawki dźwiękowe i świetlne.

Ewa 9 lat – dziecko z ryzyka okołoporodowego, wcześniak po niedotlenieniu. Z powodu zaburzeń ssania i połykania dziewczynka karmiona jest przez gastrostomię (PEG). Ewa nie chodzi, przy pomocy drugiej osoby staje na palcach. Umiejętność schodzenia z łóżka, która była ogromną trudnością, teraz po prostu jest zwykłą rzeczą. Postępy rehabilitacyjne osiągnęła dzięki swojej i rodziców wytrwałości oraz sztabowi rehabilitantów. Niestety dziewczynka nadal nie mówi, nauczyła się jednak pewnej metody komunikowania. Świat obserwuje swoimi wielkimi czarnymi oczami, cudownie się uśmiecha i wydaje pojedyncze dźwięki. To bardzo pogodna dziewczynka, jednym z najbardziej ulubionych zajęć jest oglądnie programu edukacyjnego, przy którym Ewa bardzo się ożywia i próbuje naśladować. Ostatnio na szczęście infekcji jest o wiele mniej.

Filip 15 lat – chłopiec z niedowładem czterokończynowym po porażeniu prądem w wieku czterech lat. Nie siedzi ani nie chodzi sam. Ma założonego peg-a w celu podawania specjalistycznego żywienia bezpośrednio do żołądka. Cudownie się uśmiecha. Lubi słuchać audycji i oglądać bajki dla dzieci.

Hubert 10 lat – chłopiec urodził się z wodogłowiem, z tego powodu jego rozwój psychoruchowy uległ opóźnieniu. Hubert nie widzi i samodzielnie nie siedzi. Trzymając go na kolanach trzeba uważać na jego głowę, ponieważ nie potrafi jej utrzymać w pionie. Ma przykurcze w kończynach górnych i dolnych, często choruje na infekcje dróg oddechowych, podczas których spada saturacja, wymaga odsysania wydzieliny i czasem tlenu. Jest bardzo pogodny, dużo się śmieje. Lubi też „fikać” nóżkami na kanapie. Jak większość dzieci z hospicjum, również Hubert jest rehabilitowany przez fizjoterapeutkę. Chłopiec bardzo lubi jeździć w wózku z mamą na spacery.

 

Jaś 2 lata – Chłopiec urodzony przedwcześnie, największym zmartwieniem lekarzy jest wiotkość przełyku, co uniemożliwia doustne karmienie Jasia. Maluszek musiał mieć więc założoną gastrostomię, co wiązało się niestety z koniecznością zabiegu operacyjnego. Jaś ma także problemy z serduszkiem i założoną rurkę tracheotomijną. Rodzice i zespół hospicyjny dzielnie kibicują chłopcu w przybieraniu na wadze, co jest w tej chwili najwyższym priorytetem.

Jaśmina 9 lat – po raz pierwszy trafiła pod opiekę Hospicjum Domowego tuż po urodzeniu. Jej stan był wtedy ciężki, często wymagała tlenoterapii, niemal nieustannie podłączona była do pulsoksymetru, otrzymywała jedzenie przez sondę. Dzięki wspólnemu wysiłkowi najbliższych Jaśminki oraz zespołu medycznego Hospicjum dziewczynka mogła zostać wypisana spod opieki, gdyż jej stan bardzo się poprawił. Niestety po kilku latach zdrowie Jaśminki się pogorszyło i ponownie musiała zostać przyjęta pod opiekę Hospicjum dla Dzieci. Ma kochających rodziców oraz braciszka, Kubę.

Jessica 5 lat – Dziewczynka urodziła się z ciąży bliźniaczej, przy czym  uratowano tylko ją. Ma uszkodzony ośrodkowy układ nerwowy. Na pierwszy rzut oka  jej choroba nie jest widoczna, Jessica jednak nie chodzi, nie siada samodzielnie, nie umie odwrócić się sama na boczek, nie mówi. Karmiona jest butelką  i łyżeczką doustnie. Jest bardzo ruchliwa i  lubi zabawy z rodzicami, trudno jednak powiedzieć, w jakim tempie choroba będzie się rozwijała. Jest kruszynką o wielkiej ciekawości świata, lubi słuchać muzyki i raduje się na widok swoich najbliższych. Malutka Jessica jest dzieckiem bardzo zadbanym, jej  rodzice troszczą się o nią najlepiej jak potrafią. Dziewczynka wymaga  dużo rehabilitacji, jest to dla niej duża szansa na lepszą jakość życia,  jej rodzice potrzebują natomiast wsparcia w tych bardzo trudnych chwilach.

Konrad 4 lata – chłopiec urodzony z bardzo poważną wadą serca, tlenozależny. Jest jednak przede wszystkim bardzo żywym i wesołym szkrabem, który uwielbia się bawić i oglądać bajki w telewizji. Od pewnego czasu apetyt malca bardzo się pogorszył, konieczna była operacja założenia gastrostomii (jedzenie podawane jest bezpośrednio do żołądka). Na co dzień opiekuje się nim mama, ma także starszą siostrzyczkę Kingę, obecnie 10-letnią.

Krzyś 7 lat – Dziecko urodziło się z dysplazją płuc, co przyczyniło się do założenia rurki tracheotomijnej z którą żyje po dziś dzień. Krzyś nie widzi, samodzielnie raczkuje. Widoczne są  znaczne postępy w rozwoju dziecka, mimo iż jego stan jest nadal ciężki. Chłopczyk rozpoznaje bliskie osoby, nawiązuje z nimi kontakt poprzez dotyk, jest bardzo chętny do poznawania świata.

Maciuś (Dawid) 12 lat – Chłopiec z mózgowym porażeniem dziecięcym,  towarzyszy mu jednak wiele wad układowych. Cierpi na  łamliwość kości, słabo widzi, słabo słyszy, karmiony jest przez peg-a, oddycha często tlenem z koncentratora. Często zapada na różne choroby, wymaga wiele troski, opieki i cierpliwości. Prowadzi bardzo aktywny tryb życia, korzystając z różnych form rehabilitacji, uczestniczy w zajęciach szkolnych w domu, często przebywa na spacerach. Jest naprawdę ukochanym drobiazgiem, pociechą dla całej rodziny.

Maja 9 lat – Dziewczynka z niedorozwojem móżdżku, małogłowiem, mózgowym porażeniem dziecięcym. Majka miewa napady padaczkowe o różnym nasileniu, czasem bardzo silne. Napady są  bardzo długie a podczas nich drastycznie spada saturacja, co wymusza kolejną wizytę w szpitalu. Dziewczynka jest pobudzona ruchowo, wykonuje dużo nieskoordynowanych ruchów, wymachując rękoma, przez co może zrobić sobie krzywdę. Jest wesoła, pogodna, pokazuje gestami lub mimiką twarzy, gdy coś jej dolega. Dziewczynka za miłość rodziców odwdzięcza się cudownym uśmiechem. Ostatnio przeżyła poważne załamanie fizyczne, na skutek obustronnego zapalenia płuc, co niestety skończyło się koniecznością założenia rurki tracheotomijnej. Majka, mimo ciężkiego stanu, wróciła do domu gdzie przebywa pod troskliwą opieką rodziny i zespołu hospicyjnego.

Marcin 23 lata – jest całkowicie zależny od dorosłych, wymagający całodobowej opieki. Jest to chłopiec po kilkunastu zabiegach operacyjnych spowodowanych ropnym zapaleniem mózgu. Ma duże przykurcze kończyn dolnych, karmiony jest przez peg-a. Nie chodzi, nie siedzi samodzielnie i nie widzi. Potrafi cudownie się uśmiechać, rozpoznaje też po głosie znajome osoby. Wraz z mamą lubi słuchać muzyki poważnej.  Z powodu trudnej sytuacji finansowej potrzeby tej rodziny są bardzo duże.

Mateusz 18 lat – choruje na mózgowe  porażenie dziecięce, epilepsję, nadciśnienie tętnicze, pęcherz neurogenny, wadę zastawki mitralnej. W ostatnim czasie stan dziecka znacznie się pogorszył, jest niestabilny, zatem wymaga dużo  medycznego sprzętu specjalistycznego. Wymaga karmienia przez  gastrostomię (PEG-a), ma założoną rurkę tracheotomijną, cewnik nadłonowy do pęcherza moczowego (cystofix). Ostatnio także z powodu spadków saturacji jest tlenozależny. Chłopiec wymaga całodobowej opieki rodziny, lubi oglądać telewizję, szczególnie „Familiadę”, uwielbia słuchać gdy ktoś czyta mu książki. Jest bacznym obserwatorem otoczenia, lubi przebywać wśród najbliższych.

Michał 20 lat – Urodził się z porażeniem mózgowym, jego stan w ostatnim czasie uległ pogorszeniu. Karmiony tylko przez peg-a (dren przez powłoki skórne brzucha do jelita), tylko specjalistycznym żywieniem zastępczym. Problemy z przewodem moczowym spowodowały konieczność  założenia także dodatkowego cewnika z pęcherza moczowego przez skórę. Ciągłe prężenia, napady padaczki i niepokój są bardzo męczące dla dziecka. Michałek nie mówi i nie uśmiecha się. Mama samotnie opiekuje się chłopcem, jednak jej determinacja i miłość do dziecka pozwala mu czuć się bezpiecznie. Mimo, iż sama jest bardzo chora, dla syna zawsze jest uśmiechnięta.

Natalka 6 lat – urodziła się w ciężkiej zamartwicy okołoporodowej. Ma szereg zaburzeń neurologicznych, jest spastyczna, ma drżenia kończyn, prężenia całego ciała, występują u niej też napady drgawkowe. Okresowo niespokojna, płaczliwa, mało sypia, zwłaszcza w nocy. Natalka wymaga intensywnej rehabilitacji. Przez pierwszy rok życia była karmiona przez sondę, ponieważ miała trudności ze ssaniem i połykaniem pokarmów. Ma tzw. refluks, powodujący duże ulewania i wymioty. Kiedy  nie ma dolegliwości, jest pogodna i ślicznie się uśmiecha.

Nikodem 5 lat – chłopczyk z zespołem mnogich wad wrodzonych: długo odcinkowa niedrożność przełyku z przetoką przełykowo-jelitową dolnego odcinka, niedrożność dwunastnicy, uchyłek Meckela, wrodzona wada serca, wada kręgów piersiowych ze znaczną skoliozą kręgosłupa w odcinku piersiowym. Pierwsze miesiące życia Nikoś spędził w szpitalu, gdzie wykonano szereg zabiegów diagnostycznych i leczniczych oraz operacji. Jest pod stałą opieką gastroenterologa, nefrologa. Przyjmuje na stałe szereg leków, wymaga prowadzenia bilansu wodnego, kontroli masy ciała, kontroli ciśnienia tętniczego krwi. Często dochodziło u niego do zachłyśnięcia treścią pokarmową, co  kończyło się pobytem w szpitalu. Obecnie Nikodem przyjmuje posiłki samodzielnie, ale ze względu na słaby apetyt i problemy z połykaniem, część posiłków otrzymuje do peg-a. Jest bardzo pogodnym dzieckiem, dobrze się rozwija motorycznie i psychicznie. Mówi, śmieje się, bardzo lubi kolorowe baloniki, zabawki edukacyjne. Jest pełen energii, zabawiany przez rodziców śmieje się, wymaga dużej uwagi i zainteresowania. Dzięki dużemu zaangażowaniu rodziców i pracy rehabilitantów Nikodem zaczął samodzielnie chodzić. Duża skolioza kręgosłupa wymaga szczególnej rehabilitacji, najlepszą  z nich jest rehabilitacja w wodzie. Ostatnio Nikoś został dumnym bratem małej siostrzyczki, Hani.

Oliwia 11 lat – dziewczynka z dziecięcym porażeniem mózgowym oraz stwierdzoną padaczką. Niestety w ostatnim czasie jej stan uległ pogorszeniu i konieczne było założenie (głównie z powodu narastającego refluksu żołądkowo-przełykowego) tzw. PEG-a. Obecnie dziewczynka przebywa w domu, gdzie zajmuje się nią głównie mama, ma także troskliwego tatę i starszą siostrę. Rodzina, mimo niewielkich dochodów, stara się stworzyć Oliwce jak najlepsze warunki życia.

Ola 18 lat – dziewczynka urodziła się z dziecięcym porażeniem mózgowym. Aktualnie wymaga bardzo intensywnej rehabilitacji. Nie chodzi, siedzi podparta, ma bardzo duże zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Ola jest bardzo radosnym dzieckiem, jednak często dochodzi u dziewczynki do nieuzasadnionych napadów złości. Rodzice czuwają, aby takie sytuacje nie miały miejsca, mimo iż bardzo trudno nad tym zapanować. Nie jest to w żaden sposób zależne od dziecka. Ola to śliczna dziewczynka, której można pozazdrościć uśmiechu. Bardzo przywiązuje się do ludzi.

Oskar 1 rok - chłopiec zdiagnozowany z niedorozwojem móżdżku, wcześniak. Nie rozwijający się prawidłowo, z problemami z refluksem żołądkowo-przełykowym. Ogronmą szansą na lepsze życie dla Oskarka jest intensywna rehabilitacja.

Pawełek 4 lata – mimo częstych hospitalizacji, chłopiec nie jest zdiagnozowany.  Jest ślicznym szkrabem, całkowicie zależnym od swoich opiekunów. Na ogół jest wiotki, jednak podczas gorączki czy bólu jest spastyczny i pręży się. Nie chodzi, nie siedzi, nie widzi lub widzi bardzo słabo, czasami próbuje jednak kierować głowę w stronę głosu. Bardzo często choruje na infekcje dróg moczowych spowodowane zaleganiem moczu w pęcherzu. Karmiony jest przez sondę  z powodu problemów z połykaniem. W opiece nad chłopcem pomaga rodzicom babcia chłopca, wszyscy oni z miłością i oddaniem opiekują się Pawełkiem.

Pawełek 9 lat – chłopczyk choruje na jedną z rzadkich chorób metabolicznych; zespół Leigha. Jego ciałko jest wiotkie, nie chodzi i nie siedzi sam. W ostatnim czasie stan chłopca uległ pogorszeniu. Z powodu ciągłych infekcji, a nawet zapalenia płuc, stale przyjmuje antybiotyki. Karmiony przez sondę do żołądka. Dziecko ma bardzo duże zalegania wydzieliny w drogach oddechowych. Nawet kilkadziesiąt razy na dobę jest odsysany, ale i tak poziom tlenu w jego małym ciałku spada i musi mieć podawany tlen. Pawełek rzadziej się uśmiecha, dużo śpi, jednak bez względu na samopoczucie potrafi zawładnąć sercem każdego.

Paweł 19 lat – od urodzenia choruje na bardzo rzadka chorobę PELIZEUS MERZBACHEN. Choroba ta wiąże się z dziurowatością mózgu i postępuje wraz z wiekiem. Chłopiec obecnie jest w średnim stanie ogólnym, została mu założona gastrostomia z powodu braku łaknienia i dużej utraty masy ciała. Z chłopcem zachowany jest tylko kontakt pozawerbalny i wzrokowy, jeśli nic go nie boli potrafi przepięknie się uśmiechać. Paweł wymaga intensywnej rehabilitacji ze względu na deformację stawów, jest całkowicie zależny od innych, samodzielnie nie je, nie jest w stanie zmienić pozycji ciała, potrzeby fizjologiczne załatwia do pampersa. Matka na rękach przenosi chłopca do kąpieli. Chłopiec wychowuje się w niepełnej rodzinie. Zajmuje się nim jego matka, która nie  pracuje i nastoletnia siostra, która uczęszcza do szkoły.

Roszek 7 lat – to śliczny, drobny chłopczyk, tlenozależny w nocy. Jak dotąd nie udało się go zdiagnozować. Poddawany jest sterydoterapii, dzięki której jego stan jest względnie stabilny, jednak przy próbie odstawienia leków jego stan ulega pogorszeniu. Na nowo musiał uczyć się chodzić, a nawet samodzielnie jeść. Chłopiec lubi czytać z mamą książeczki, chętnie też ogląda bajki. Ogromnie dużą potrzebą chłopca za zajęcia z integracji sensorycznej, nadal bowiem jest wiele rzeczy, z którymi Roszek sobie nie radzi.

Sebastian 9 lat – chłopczyk  z mózgowym porażeniem dziecięcym, z którym zachowany jest kontakt pozawerbalny. Chłopiec wymaga ciągłej opieki medycznej, korzysta z dużej ilości sprzętów medycznych, np. z koncentratora tlenu. Chłopiec leżący, z dużymi napadami padaczkowymi, karmiony przez peg-a. Pozycje ciała Sebastian zmienia przy pomocy matki, potrzeby fizjologiczne załatwia do pampersa. Niestety w ostatnim czasie jego stan pogorszył się i czasem nie udawało mu się uniknąć pobytu w szpitalu, jednak dzięki troskliwej opiece rodziny i zespołu medycznego zawsze przezwyciężał infekcje.

Szymon 9 lat - chłopiec, urodzony z poważną wadą serca i niesprawnym prawym płatem płuca. Gdy Szymon ma infekcję spada jego saturacja, wymaga wtedy tlenoterapii, zdarzają mu się też omdlenia. Jest wesołym i energicznym (mimo ciężkiej choroby) chłopcem, który chciałby żyć i robić wszystko to, co mogą zdrowe dzieci.

Szymon 14 lat – chłopiec urodzony w zamartwicy okołoporodowej, upośledzony, niewidomy, z zaburzeniami wchłaniania z przewodu pokarmowego, z zaburzeniami snu. Szymek to iskierka dla mamy i babci, bardzo silnie związany z kobietami swojego życia. Największą trudnością z jaką się zmaga jest jego brzuch podczas trawienia każdego posiłku. Ma problem z wypróżnieniem, gdyby nie pomysłowość mamy i babci to chłopiec cierpiałby nieustannie z tego powodu. Jego uśmiech, śpiew i serce pełne radości wynagradza cały trud w opiece nad nim.

Wiktoria, niemowlę – przyjęta pod opiekę Domowego Hospicjum ze względu na zespół wad wrodzonych o nazwie Pierre Robin, który charakteryzuje się zmianami w obrębie główki dziecka: rozszczepem podniebienia, cofnięciem bródki, przerostem języka. Z powodu spadków saturacji i duszności dziewczynka ma założoną rurkę tracheotomijną. Konieczne jest w opiece nad nią korzystanie ze sprzętu medycznego typu ssak medyczny, koncentrator tlenu, pulsoksymetr. To wszystko oraz wielka troska rodziców i ogromna praca zespołu medycznego sprawia, że Wikusia może być w swoim domu, ze swoim braciszkiem i rodzicami.


© 2017 Hospicjum im. Ks. Eugeniusza Dutkiewicza SAC w Gdańsku